Τελειώνοντας την Ενότητα 3, σύμφωνα με το βιβλίο του δασκάλου προτείνεται να γίνει το μάθημα από το Ανθολόγιο «Όταν κάνουνε πόλεμο». Κι ενώ φαινομενικά το μάθημα δεν ταιριάζει με την περίοδο που διανύουμε (δεν είμαστε κοντά στις εθνικές εορτές), καλώς προτείνεται στο τέλος της 3ης Ενότητας γιατί 21 Σεπτεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης και αν είχαμε ξεκινήσει κανονικά τα μαθήματα, ημερολογιακά θα συνέπιπταν οι μέρες.

Έτσι λοιπόν επεξεργαστήκαμε το ποίημα από το Ανθολόγιο τις 2 πρώτες ώρες. Περισσότερες πληροφορίες για τη δομή του μαθήματος μπορείτε να δείτε στην παρουσίαση:

Δες την παρουσίαση εδώ

Άκου το ποίημα

Τις 2 επόμενες ώρες κάναμε μια βιωματική δραστηριότητα για να νιώσουν οι μαθητές την αξία της ειρήνης και να εκφράσουν τα έντονα συναισθήματα που μας προκαλεί ο πόλεμος και η καταστροφή. Τη συγκεκριμένη δραστηριότητα την πρωτοδιάβασα στο blog Ιδέες για δασκάλους“. Σκέφτηκα ότι είναι μια δραστηριότητα που ευνοεί τη δημιουργία μιας “εμπόλεμης” πραγματικότητας και για αυτό τη θεώρησα κατάλληλη για να τη χρησιμοποιήσω ως έναυσμα στη διδασκαλία οποιουδήποτε αντικειμένου με αυτό το θέμα. Η ευκαιρία δόθηκε με το ποίημα “Όταν κάνουνε πόλεμο” και οι προσδοκίες μου, αναφορικά με την επιρροή της δράσης στη συμπεριφορά και τα συναισθήματα των παιδιών, δικαιώθηκαν. Μπορείτε να δείτε περισσότερα εδώ. 

Στην πρώτη φάση οι μαθητές χωρίστηκαν σε ομάδες και τους δόθηκε το θέμα να ζωγραφίσουν «την πόλη των ονείρων τους». Σε αυτή τη φάση υπήρχε ευχάριστη και ήρεμη μουσική υπόκρουση και τα παιδιά συνεργάστηκαν αρμονικά.

Στη δεύτερη φάση και αφού ολοκλήρωσαν τις δημιουργίες τους, οι μαθητές «επισκέφτηκαν» τις πόλεις-δημιουργίες των άλλων ομάδων για να τις δουν. Την ώρα που βρίσκονταν στις άλλες ομάδες, η μουσική υπόκρουση άλλαξε και έγινε έντονη (soundtrack από πολεμική ταινία), υποδηλώνοντας το «ξέσπασμα του πολέμου». Αμέσως μετά δόθηκε η οδηγία «να επιτεθούν» στις δημιουργίες των συμμαθητών τους καταστρέφοντάς τες.

Στην τρίτη φάση της δραστηριότητας τα παιδιά παρατήρησαν τις δημιουργίες τους συνειδητοποιώντας την καταστροφική δράση των συμμαθητών τους πάνω σε αυτές και «είδαν» τις τρομερές συνέπειες του «πολέμου» που δύσκολα θα μπορούσαν να διορθωθούν.

Τα συναισθήματα που βίωσαν στη διάρκεια του «πολέμου» ήταν έντονα. Αρχικά προσπάθησαν να προστατέψουν τις δημιουργίες τους. Όταν τους δόθηκε ως δεδομένο ότι βρίσκονταν σε «εμπόλεμη κατάσταση» άρχισαν να παρεμβαίνουν με μεγάλη ένταση στις ζωγραφιές των άλλων καταστρέφοντας (μουτζουρώνοντάς) τες. Η κατάσταση εντάθηκε ακόμα περισσότερο όταν δημιουργήθηκε ανταγωνισμός μεταξύ τους σε σχέση με το ποιος θα προκαλέσει τη μεγαλύτερη καταστροφή.

Τα συναισθήματα των παιδιών ήταν: χαρά, γαλήνη, περηφάνια για τις δημιουργίες τους και έπειτα μετατράπηκαν σε λύπη, θυμό και απογοήτευση. Τα αρνητικά συναισθήματα ήταν τόσο έντονα που κάποιοι από τους μαθητές έκλαψαν.

Στο τέλος καθίσαμε σε κύκλο και συζητήσαμε όλοι μαζί για το πώς ένιωθαν την ώρα που ζωγράφιζαν, πώς ένιωθαν όταν οι άλλοι έβλεπαν τα έργα τους, τι ένιωσαν όταν οι άλλοι τους τα κατέστρεφαν, τι ένιωθαν όταν οι ίδιοι κατέστρεφαν, πώς αντίκρισαν τις ζωγραφιές τους μετά τον πόλεμο και πόσο εύκολο θεωρούσαν ότι ήταν να ξανάρθει η ειρήνη.

Η ανατροφοδότηση έδειξε ότι η βιωματική προσέγγιση έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να κατανοήσουν τη φριχτή πραγματικότητα του πολέμου και να ενστερνιστούν τις αξίες της ειρήνης.

Share:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on email

πλεον δε χρειαζεσαι εγγραφη

Μπορείς να κατεβάσεις ΔΩΡΕΑΝ το υλικό που ανεβαίνει στο Teach and Fun!